- Zei ik al dat we nieuwe keukenkasten hebben? En een nieuwe keukentafel? En een grote kast in onze kamer en een hele mooie spiegel die alleen helaas nog niet aan de deur hangt?
- Ons uurrooster is helaas ook nog maar eens veranderd, waardoor we nu op vrijdag van 11.30-14.45u les hebben. Daar gaat onze vrije dag en daar gaan onze uitstapjes! Lichtpunt is wel dat het twee lesuren van dezelfde leerkracht zijn, dus daar valt wellicht wel iets te regelen (altijd in Rusland hé). Het is ook een geweldig lieve leerkracht, die ons uitgenodigd heeft om eens met haar naar het theater te gaan en dan bij haar thuis nog iets te gaan drinken. Jammer genoeg heeft ze nogal de neiging om van de hak op de tak te springen, waardoor de les soms nogal chaotisch is.
Een ander gevolg van de verandering van uurrooster is dat we nu veel meer met de Aziaten samen zitten en dus ook in een grotere groep les hebben.
- Het is hier ondertussen ook flink kouder geworden. Deze morgen (woensdag) zagen we voor het eerst nul graden staan op de thermometer en een andere thermometer zei zelfs dat het min 1 was. Ik geef het nog een week voor alle blaadjes van de bomen zijn! Het is wachten op sneeuw… O en vandaag (donderdag) was het ook echt min 1 en kouder!
- Hanne en ik hebben zondag een ‘meeting’ gehad met een Antwerpenaar (Thierry), waaruit bleek dat er zich naar alle waarschijnlijkheid momenteel slechts 7 Belgen bevinden in Irkutsk (ik, Hanne, Nele, Heleen, Mieke, Kristien en de Antwerpenaar). Hij was heel blij dat hij nog eens Nederlands kon spreken, wat het was zowaar 3 maanden geleden!
- Maandag hebben we hier bobotie gegeten, Zuid-Afrikaans dus en dinsdag hebben we paella gegeten, Spaans dus. Voor wie er aan twijfelde; ja, ik word hier goed gevoederd! (en ik voeder mezelf ook goed) Dinsdag was het ook Paul zijn verjaardag, waarbij we hem verrasten met een fles Drambuie (straf spul, Schots, heeft iets hoestsiroopachtigs, maar het smaakt best lekker gemengd multivruchtensap, ja het klinkt heel erg vies, maar geloof me, het is ok). Het stomme was wel dat Hanne en ik gehoopt hadden op een klein feestje, wat er niet echt doorkwam en iedereen liet ons in de steek toen we aan de afwas begonnen en we probeerden ze terug te lokken met goede muziek en dat heeft toch deels gewerkt. Deels. Snif. Maar het deed Hanne en ik wel besluiten dat er op onze verjaardag wel stevig gefeest gaat moeten worden, olé ola! (en ik verjaar op een vrijdag, hihi…)
O en over eten gesproken; gisteren hebben de Koreaantjes (niet slecht bedoeld, ze zijn gewoon echt wel klein) rijstballetjes met vlees en vis voor ons gemaakt en dat was echt heel lekker. Ze mogen dan al een rare taal hebben, koken kunnen ze!
- Zaterdag gaan we de Chinese markt hier onveilig maken om de broodnodige inkopen voor de winter en ook niet voor de winter te doen. We gaan onze afding-kwaliteiten grondig gaan oefenen!
- En tot slot, aangezien ik toch vergeten ben wat ik hier nog allemaal bij moet zetten, ook een beetje droevig nieuws: vrijdag vertrekt Felix terug naar Spanje (en we kunnen hem nu niet meer gaan uitzwaaien omdat we les hebben) en zaterdag gaat ook Pablo hier weg. Snif, het zal anders zijn zonder hen!
- Voor wie zich zou afvragen hoe de Russische jongens zijn (ja Jakob, ik moet mijn lezers tevreden houden en ik weet dat er wel degelijk zijn die het zich afvragen…); ze vallen enorm tegen hé, zoals steeds. Ik weet niet hoe het komt maar het nektapijt is hier enorm populair. Net als gemillimeterd haar en dan een langere froufrou, het heeft iets van een reuze-monsterlijke-baby. Dus het devies is; overal kort behalve vanachter of vanvoor! Ook onmisbaar voor de Russische jongeman; een soortement sjakoshke, dat over de schouder wordt gehangen en tot op de heup hangt, ter grootte van een A5-schriftje ongeveer. En dit zeer trendy voorwerp komt niet zomaar uit den lokale H&M ofzo hoor, neenee, Prada, Armani, Escada, de eisen zijn hoog. Verder is het spotten van een Russische jongen met haar langer dan een centimeter of drie hier bijna even uitzonderlijk als het spotten van een koalabeer in België. Ze zijn verder ook opvallend gewoontjes in vergelijking met de vaak erg exotische uitdossing van de meisjes hier… De enigen die er ietwat speciaal bijlopen zijn de tja, hoe noemt ge zoiets … de donkergekleden, zwartharigen, die praten over de Guano Apes en dergelijke. Apart volkje hier!
Daarnaast is ook het imago van stoerheid erg belangrijk. Macho, handen in de zakken, onverschillige blik op het gezicht, schouders breed maken, alles wat kan helpen voor het stoer lijken wordt uit de kast gehaald.
Zelfs het 7-jarige jongetje waar ik een partijtje schaak tegen speelde (en verloor, maar dat kwam omdat hij geholpen en geleid werd door Felix, de schaakkampioen en ikke niet. En dat is niet eerlijk!) wilde niet afgeven, bleef stoer, poseerde met opgestoken duim voor foto’s en wou zelfs armworstelen met mij, waarbij zijn stoerheid wel een deuk kreeg, want ik maakte hem genadeloos in.
Nu goed, tot zover de Russische jongens. Eén besluit: daarvoor moet ge niet naar hier komen. (Voor de vrouwelijke vrijgezellen onder jullie; ik heb wel dingen opgevangen over Canadese jongens in de trant van koken voor u en dergelijke, dus misschien is een tripje naar Canada wel een aanrader?)