Momenteel heerst er hier weer een acuut tijdtekort (als in: het is al kwart voor zes en ik moet nog de bus terugnemen naar de dorm, een opstel schrijven met als titel ‘Elk mens heeft zijn lot’, ik moet nog een verhaal uitlezen, nog een biografisch werkje maken over Raspoetin, de genitief nakijken voor Pools en de oefeningen oplossen én nog enkele Poolse tongtwisters van buiten leren – zo ik hoop dat dat tijdtekort bij deze verklaard is?) daarom bij deze enkel de belofte van een uitgebreid verslag over een fantastisch weekend.

Hoe komt dat nu dat het weekend zo fantastisch was? Wel, Hanne, Heleen en ik hebben een uitstapje gemaakt naar Olchon, een eiland in het Bajkalmeer. Voor de geïnteresseerden en voor de niet-geïnteresseerden (wat me zou verbazen, u bent tenslotte tot hier gesurft!), een kaartje:

Let op de kleine rode cirkeltjes: Irkutsk en Olchon (Choezjir)

Het was al een avontuur om er te geraken (bus, boot, auto), vervolgens hebben we er ons echt te pletter geamuseerd (gekke foto’s maken, overweldigende natuur en positieve ‘energiestromen’ voelen, muziek maken met Russen, de haard brandende houden zonder al de rest in brand te steken, anderen die zo gek zijn een duik te nemen in het meer gade te slaan, thee drinken, vriendelijke mensen en zowat half West-Europa zat er verzameld – Hollanders ook, of wat dacht u) en uiteindelijk zijn we zelfs nog heelhuids teruggekeerd. Inderdaad, een hele prestatie!

Nadat we dan zonder gebroken botten en met alle lichaamsdelen nog op de juiste plaats terug aankwamen in de dorm, werd er zowaar weer een feestje georganiseerd. ‘Ons Anna’, de assistente van de decaan, reddende engel en soms ook wel eens dom, verstrooid wicht, is namelijk ook ingetrokken in de dorm. Een paar verdiepingen lager en ze heeft haar eigen kamer, maar toch reden genoeg tot feest! Er werd nog maar eens vodka aangevoerd (het ging hier om een Russin), er werden potten augurken opgetrokken, alsook zakken chips, doosjes koeken en pakjes hesp en dan was het begin van een klein, bescheiden feestje dat op een schappelijk uur geëindigd is. Ik zeg het, het is hier wreed plezant.

Tot zover enkele amuses-bouches om u allen te laten watertanden en hopelijk kijkt u uit naar het volledige verslag, dat dinsdag of woensdag hier ter plekke zal verschijnen…